• Dinsdag 30/12/2025   

     

    Beste leden en ouders van leden, 

     

    In een van de laatste dagen van dit jaar, werd ik vanavond een paar keer gebeld met vreselijk droevig, maar helaas met een niet minder zeer naar bericht. Ed, heb je het al gehoord? De tranen sprongen mij ook tijdens dit gesprek in mijn ogen, wat is er vroeg mijn vrouw Sonja en mijn dochter Rachel aan mij. Dit wil je en kan je niet geloven gaf ik aan, met een brok in mijn stem. 

    Lars Makkinje, speler van jongens C1, de zoon van vader en coach Nando en moeder Tamara, heeft een herseninfarct gehad. Hoe vraag je je dan af, hij is pas 12 jaar oud? Zo bizar dat jou/jullie kind dit op zo een jonge leeftijd moet overkomen. Daar zijn geen woorden voor te vinden.  

    Afgelopen weekend is hij met spoed naar het AMC vervoerd, om daar per direct geopereerd te worden. Zoals het zich nu laat aanzien is deze operatie grotendeels succesvol geweest en is de bloedprop bijna volledig verwijderd, helaas voor nu nog niet helemaal. Medicijnen moeten voor nu de rest doen. Ook alle artsen, die hierbij zijn herstel kunnen bevorderen, zijn aan zijn bed geweest en blijven ook ter beschikking staan. 

    Iedere ouder van ieder onze leden die zelf kinderen hebben, zal dit kunnen begrijpen wat ik hiermee bedoel, zo jong nog en nog een heel (sport) leven voor je. Ook als ouders stort je wereld in, wat als en dan, zoveel vragen die nu nog niet beantwoord kunnen worden. Hoe gaat dit met hem verder, voor nu, voor later, voor zijn toekomst. Zoveel vragen en voor nu nog zo weinig antwoorden en of bevestigingen en zekerheden. Ook voor mij en ons bestuur, stond de wereld vol emotie even stil. 

    Wat wel zeker is, dat voor de familie Makkinje het een heel bizar 2025 is gebleken en dat hun verdriet nog tot ver in 2026 zal reiken, voordat Lars weer enigszins op de been kan zijn en komen, en dat we hem weer op het veld terug zullen zien. Voor nu is het belangrijkste voor hem, het weer gezond worden, zijn lichamelijke ongemakken kwijtraken en weer normaal kunnen functioneren. Of dat voor hem zal lukken, zal de toekomst moeten uitwijzen. Daarover is nu nog niets te zeggen.  

    Ook Lars heeft grote hoop dat hij weer naar huis zal mogen, maar heel begrijpelijk heeft hij daarover voor nu hele grote twijfels, wat ik me zelf als ouder heel goed kan voorstellen en hierin met hem meeleef.  

    Zijn ouders hebben me via, via gevraagd of ieder lid van de vereniging hem een lief kaartje wil sturen als blijk van medeleven en beterschap, waaraan ik graag voldoe.  

    Als vereniging mogen en moeten we hem hierin zoveel mogelijk ondersteunen, door ons te laten horen en mee te leven met hem en zijn ouders. Maar!! 

     

                              Ga niet op bezoek of erlangs in het ziekenhuis!! 

     

    De komende tijd mogen alleen zijn ouders en zijn zus bij hem langskomen en voor de rest niemand!  Neem a.u.b. deze boodschap ter harte, het bevordert alleen maar zijn herstel. 

     

    Kaarten e.d. mogen gestuurd worden naar; 

    Lars Makkinje,  

    P/a Emma acuut, afd. G8. Kamer 240 

    Meibergdreef 9, 

    1105 AZ Amsterdam 

     

    Beste Lars, namens alle leden en ouders en speciaal van jou en je C1 team, heel veel beterschap en een spoedig herstel toegewenst en hopelijk mag de zon in 2026 voor jou weer gaan schijnen. Lieve Tamara en Nando, ook voor jullie alle sterkte gewenst en heel veel gezondheid en wijsheid gewenst binnen in jullie gezin. 

    Hele lieve groeten en een hoopvol 2026 gewenst namens alle leden en ouders van onze vereniging. Sterkte en beterschap met jouw herstel Lars, Succes met jouw revalidatie. 

     

    Namens het bestuur en leden van handbalvereniging We HaVe. 

     

    Edwin Hoving, Voorzitter Ad Interim